از دوران طفوليت و همان گاهان كه طفل صغيري بيش نمي نموديم دل در كمند خم سبيل هاي ناصرالدين شاه قاجار داشتيم و خوش مي داشتيم هي براي جقه ي همايونيش بوسه حواله دهيم!و اين البته احساسيست بر آمده از نهانگاه دل ،كه كاريش نميشه كرد!!بي خيال...

***

؛ناصرالدين شاه زن زليل: چشمكي زد از روي قفسه هاي كتاب فروشي!گفتيم باشد كه اصرار نهاني بكاويم از آن شاه افسونگر!!در آن صحيفه ي فخيم!!

تفال زديم :بخريم؟ نخريم؟ ليك دريغمان آمد از نخريدن و البته پس آن گاهان،جيغمان آمد از خريدن!!اين كه كسي استعداد طنازي اش را با لجن مال كردن آبرو و شرف!! و صد البته ناموس!!!يك سلسله بيازمايد ،نكته اي نيست بس اندك!آن هم سلسله اي كه هنوز كه هنوز است ،هي شاهزاده مي تراواند!

***

كنسرت گروه خنيا با صداي پري ملكي ،آنقدري دلنشين بود كه نبود دو زار خلاقيت را به ناگاهان بر سرشان نكوبيم و به كرامت بي پايان خود ببخشيم! و البته اين مجال هم باز سببي شد تا درود فرستيم بر قاجار و تصنيف هاي يادگاري هزار دستان و نگارايش!!!!!!

                                                                                     


 

نوشته شده توسط خودم در چهارشنبه هجدهم مهر 1386 ساعت 16:42 موضوع | لینک ثابت